Babia Góra - który szlak wybrać na Diablak?

Anita Cieślak

Anita Cieślak

|

9 listopada 2026

Rozdroże szlaków na Babiej Górze. Znaki PTTK wskazują drogę na Diablak, Sokolice, Markowe Szczawiny i inne.

Najtrudniejszy wybór przed wejściem na Babią Górę nie dotyczy samego szczytu, lecz odpowiedniej trasy. Inaczej planuje się krótkie, widokowe podejście z Przełęczy Krowiarki, inaczej spokojniejszy wariant przez Markowe Szczawiny, a jeszcze inaczej wymagającą Perć Akademików. Poniżej porównuję najważniejsze szlaki, czasy przejścia, poziom trudności, przygotowanie oraz zasady, o których łatwo zapomnieć.

Najważniejsze informacje przed wejściem na Diablak

  • Najbardziej uniwersalna trasa prowadzi czerwonym szlakiem z Przełęczy Krowiarki przez Sokolicę, Kępę i Gówniak.
  • Wejście z Krowiarek zajmuje zwykle około 2 godz. 45 min do 3 godz. 30 min w jedną stronę.
  • Perć Akademików jest szlakiem jednokierunkowym, stromym i wyposażonym w łańcuchy oraz klamry.
  • Babia Góra ma 1725 m n.p.m., a jej wierzchołek, Diablak, słynie z silnego wiatru i szybko zmieniającej się pogody.
  • Bilet do Babiogórskiego Parku Narodowego kosztuje obecnie 10 zł normalny i 5 zł ulgowy.

Kamienista ścieżka prowadzi na szczyt. W oddali widać zielone zbocza i niebieskie niebo. Szlak na Babią Górę wita wędrowców.

Którędy najlepiej wejść na Babią Górę

Dla większości osób najlepszym wyborem będzie czerwony szlak z Przełęczy Krowiarki. Trasa zaczyna się wysoko, na około 1012 m n.p.m., dzięki czemu pozwala stosunkowo szybko dostać się w partie grzbietowe. Nie oznacza to jednak łatwego spaceru. Do pokonania jest ponad 700 m przewyższenia, a końcowy odcinek prowadzi po kamieniach i odkrytym terenie.

Najpopularniejszy wariant wiedzie przez Sokolicę, Kępę i Gówniak, a następnie na Diablak. Pierwsza część jest bardziej leśna i jednostajna, natomiast za Sokolicą pojawiają się rozległe widoki oraz większa ekspozycja na wiatr. Ja lubię tę trasę za czytelny przebieg i stopniowe odsłanianie panoramy, ale na pierwsze wejście nie planowałbym jej zbyt późno.

Wariant Czas na szczyt Trudność Dla kogo
Przełęcz Krowiarki - Sokolica - Diablak 2 godz. 45 min - 3 godz. 30 min średnia na pierwsze wejście i przy ograniczonym czasie
Zawoja Markowa - Markowe Szczawiny - Diablak około 3 godz. 30 min - 4 godz. 30 min średnia do wymagającej dla osób, które chcą odpocząć przy schronisku
Markowe Szczawiny - Perć Akademików - Diablak około 1 godz. 15 min od schroniska wymagająca dla doświadczonych turystów w dobrych warunkach
Pętla przez Krowiarki i Markowe Szczawiny około 5-7 godzin wymagająca na całodniową wycieczkę

Trasa z Przełęczy Krowiarki przez Sokolicę

To klasyczny sposób zdobycia szczytu. Z parkingu lub przystanku na Przełęczy Krowiarki czerwone oznaczenia prowadzą początkowo przez las. Podejście na Sokolicę jest dość strome i dla wielu osób właśnie ono okazuje się pierwszym testem kondycji. Nie warto od razu narzucać mocnego tempa, bo później czeka jeszcze długi odcinek grzbietem.

Za Sokolicą szlak staje się bardziej otwarty. Mija się Kępę, Gówniak i kolejne kamieniste fragmenty, a widoki są coraz szersze. Przy dobrej przejrzystości można zobaczyć między innymi Tatry, Gorce, Beskid Wyspowy oraz słowackie pasma. Na grani nie ma wielu miejsc osłoniętych, dlatego nawet latem przyda się dodatkowa warstwa odzieży.

Co trzeba wiedzieć o czasie przejścia

Sam czas podany na mapie nie uwzględnia dłuższych przerw, zdjęć ani oczekiwania w miejscach bardziej zatłoczonych. Na pierwszą wycieczkę przyjąłbym minimum 6 godzin na całą pętlę, jeśli zejście ma prowadzić przez Markowe Szczawiny. Osoby wolniejsze, podróżujące z dziećmi albo planujące wschód słońca powinny doliczyć jeszcze zapas.

Najczęstszy błąd polega na ocenianiu trasy wyłącznie po długości. Odcinek z Krowiarek może wyglądać niewinnie na mapie, ale kamienie, wiatr i zmęczenie na zejściu wyraźnie zmieniają odbiór wycieczki. Dlatego na szczyt lepiej wejść z rezerwą sił, zamiast traktować podejście jak sportowy wyścig.

Markowe Szczawiny i łagodniejszy wariant na szczyt

Drugim ważnym punktem startowym jest Zawoja Markowa. Zielony szlak prowadzi stamtąd do schroniska PTTK na Markowych Szczawinach, a dalej można wybrać podejście przez Przełęcz Brona albo trudniejszą Perć Akademików. Samo dojście do schroniska jest dobrym pomysłem dla osób, które chcą spędzić dzień w górach bez konieczności zdobywania Diablaka.

Szlak z Przełęczy Krowiarki do Markowych Szczawin ma około 6,1 km i jest znacznie spokojniejszy niż bezpośrednia wspinaczka na szczyt. Prowadzi przez Górny Płaj, czyli wygodną, leśną ścieżkę trawersującą zbocze. To wariant odpowiedni dla rodzin i osób starszych, trzeba jednak jasno powiedzieć, że nie prowadzi na samą Babią Górę.

Przeczytaj również: Kraina Otwartych Okiennic - Trasa, której nie zapomnisz

Przez Przełęcz Brona

Jeżeli celem jest Diablak, a Perć Akademików nie wchodzi w grę, rozsądniejszą opcją jest podejście przez Przełęcz Brona. Trasa jest dłuższa, lecz mniej techniczna. Wymaga dobrej kondycji, ponieważ po odpoczynku przy schronisku zaczyna się długi odcinek pod górę, ale nie ma charakteru krótkiej, skalnej wspinaczki.

Ten wariant dobrze sprawdza się jako część pętli. Można wejść z Krowiarek, zdobyć Diablak, zejść przez Przełęcz Brona do Markowych Szczawin, a następnie wrócić Górnym Płajem. Dla mnie to najciekawszy kompromis między widokami, bezpieczeństwem i możliwością odpoczynku w schronisku.

Perć Akademików tylko dla przygotowanych

Żółta Perć Akademików jest najbardziej charakterystycznym i zarazem najbardziej wymagającym podejściem na Babią Górę. Prowadzi z okolic Markowych Szczawin stromo na grzbiet, a na trasie znajdują się łańcuchy, klamry i skalne uskoki. Najtrudniejszym miejscem jest Czarny Dziób, gdzie trzeba pokonać około 8-metrowy odcinek o charakterze wspinaczkowym.

To szlak jednokierunkowy. Można nim wchodzić, ale zejście powinno odbywać się inną trasą, na przykład przez Przełęcz Brona. Nie polecam Perci osobom bez doświadczenia, z silnym lękiem wysokości ani rodzinom z małymi dziećmi. Nawet przy dobrej pogodzie tłok na klamrach może spowolnić przejście, a mokra skała szybko zmienia poziom trudności.

Perć Akademików bywa również zamykana w sezonie zimowym oraz przy niebezpiecznych warunkach. Przed wyjazdem trzeba sprawdzić aktualny komunikat Babiogórskiego Parku Narodowego, ponieważ dawny opis trasy nie zastępuje bieżącej informacji o jej dostępności. Jeśli szlak jest zamknięty, nie należy obchodzić zabezpieczeń ani próbować wejścia poza wyznaczoną trasą.

Jak przygotować się do wyjścia

Babia Góra nie jest technicznie porównywalna z wysokimi Tatrami, ale jej otwarty wierzchołek potrafi zaskoczyć. Największym zagrożeniem często nie jest sama stromizna, lecz wiatr, mgła, wychłodzenie i szybka utrata orientacji. Na szczycie może być zupełnie inaczej niż na parkingu w Zawoi.

  • Wybierz buty z twardą podeszwą i dobrą przyczepnością.
  • Zabierz odzież przeciwdeszczową, ciepłą warstwę oraz czapkę, także latem.
  • Weź co najmniej 1,5-2 litry wody na osobę, szczególnie w ciepły dzień.
  • Zapisz numer alarmowy GOPR 985 lub 601 100 300.
  • Na dłuższą trasę spakuj czołówkę, apteczkę, mapę offline i powerbank.
  • Nie planuj wejścia wyłącznie według prognozy dla Zawoi, bo warunki na szczycie mogą być znacznie gorsze.

Wstęp na teren parku jest płatny. Aktualnie bilet jednodniowy kosztuje 10 zł normalny i 5 zł ulgowy, a można go kupić między innymi przy popularnych wejściach oraz online. Dojazd na Krowiarki bywa kłopotliwy poza sezonem, dlatego przy podróży autobusem trzeba wcześniej sprawdzić rozkład. Samochodem najlepiej przyjechać wcześnie, bo miejsca parkingowe szybko się zapełniają.

W parku należy trzymać się oznakowanych tras, nie skracać zakrętów i nie schodzić ze szlaku. Psy nie są dobrym towarzyszem tej wyprawy, a na odcinkach skalnych mogą stwarzać zagrożenie zarówno dla siebie, jak i innych turystów.

Dobry plan na Babią Górę zaczyna się od wyboru tempa

Na pierwsze wejście wybrałbym czerwony szlak z Przełęczy Krowiarki i zejście przez Markowe Szczawiny. Osoby nastawione na spokojny spacer mogą zakończyć wycieczkę przy schronisku, a doświadczeni turyści, po sprawdzeniu warunków, mogą rozważyć Perć Akademików jako wariant wejściowy.

Najważniejsze jest dopasowanie trasy do pogody, kondycji i umiejętności, a nie wybór najbardziej efektownego wariantu. Babia Góra odwdzięcza się widokami wtedy, gdy podchodzi się do niej z respektem, zostawia zapas czasu i potrafi zawrócić, zanim warunki zrobią się niebezpieczne.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Materiał został opracowany przy wsparciu nowoczesnych narzędzi analitycznych i językowych (AI). Przed podjęciem decyzji skonsultuj się z ekspertem.

FAQ - Najczęstsze pytania

Najbardziej uniwersalny jest czerwony szlak z Przełęczy Krowiarki przez Sokolicę, Kępę i Gówniak. Wejście na Diablak zajmuje zwykle od 2 godz. 45 min do 3 godz. 30 min, a na całą pętlę przez Markowe Szczawiny warto przeznaczyć co najmniej 6 godzin.

Trasa przez Markowe Szczawiny i Przełęcz Brona jest dłuższa, ale mniej techniczna. Perć Akademików prowadzi stromo na grzbiet, ma łańcuchy, klamry i skalne uskoki, a jej przejście od schroniska zajmuje około 1 godz. 15 min. To szlak jednokierunkowy, przeznaczony dla doświadczonych turystów w dobrych warunkach.

Nie. Szlak przez Górny Płaj ma około 6,1 km i prowadzi spokojną, leśną trasą do schroniska PTTK na Markowych Szczawinach. Jest dobrym wyborem na krótszą wycieczkę, ale aby zdobyć Diablak, trzeba kontynuować podejście przez Przełęcz Brona albo Perć Akademików.

Trzeba zabrać buty z dobrą przyczepnością, odzież przeciwdeszczową, ciepłą warstwę, czapkę oraz 1,5-2 litry wody na osobę. Przydatne będą także mapa offline, czołówka, apteczka i powerbank. Przed wyjściem należy sprawdzić komunikat Babiogórskiego Parku Narodowego, pogodę na szczycie oraz dostępność Perci Akademików.
Oceń artykuł

Średnia: 0.0 / 5 · 0 ocen

Tagi

babia góra diablak perć akademików markowe szczawiny babiogórski park narodowy

Udostępnij artykuł

Autor Anita Cieślak
Anita Cieślak
Nazywam się Anita Cieślak i od pięciu lat z pasją zajmuję się tematyką aktywnej turystyki, sprzętu oraz podróży. Moja miłość do odkrywania nowych miejsc i poznawania różnorodnych kultur zrodziła się już w dzieciństwie, kiedy to z rodziną wyruszałam na weekendowe wypady w góry. Dziś staram się dzielić moimi doświadczeniami oraz wiedzą z innymi, aby inspirować ich do aktywnego spędzania czasu na świeżym powietrzu. W swoich tekstach koncentruję się na praktycznych poradach dotyczących wyboru sprzętu, organizacji podróży oraz odkrywania mniej znanych, ale fascynujących miejsc. Zawsze dbam o to, aby moje informacje były rzetelne i aktualne, porównując różne źródła oraz śledząc najnowsze trendy w turystyce. Lubię upraszczać skomplikowane zagadnienia, aby każdy mógł z łatwością zrozumieć, jak najlepiej zaplanować swoje przygody.
Komentarze (0)
Dodaj komentarz